رهگذر بی کرانه ها

برگیر بندم از بند بر من مده تو صد پند

چون رود بی ثباتم جا مانده در رباطم

همدم به یک رباتم احساس: ز مرده لبخند

مُردم چو در فراغت آید دلم سراغت

خاموش درب باغت من: بسته چون گلو بند

آید دلم به سویت آیم به جستجویت

آب است در سبویت؟ کوزه: دلی هنرمند

هر کوزه ای شکسته بر دسته اش نشسته

دستی ز دل نبسته دستم، تهی ز یک قند

دستم تهی ز قند است دلدادگی به چند است

این دل تهی ز پند است پندت، ز ریشه ام کند

***

پی نوشت 1: نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم آذر 1387 ساعت 13:20 شماره پست: 171

پی نوشت 2: بالاخره فارغ التحصیل شدم فکر کنم :دی

پی نوشت 3: از اون وقتاست که هی من میخوام آپ کنم هی شما نظر نمیدید هی من ....