رهگذر بی کرانه ها

از زندگی درد مانده است

وز خاطراتمان زخم نبرد

ما خسته ایم و وای به حال حقیقتی:

"کز من فقط من همیشه خسته مانده است

تو فرق کرده ای و دلم کرده این قبول

کز تو فقط خنده‌های گذشته مانده است"

ما نیستیم مثل سالهای گذشته لیک

در قلب ما عشق گذشته مانده است

ما دوست داریم با هم یکی شویم

چون قلب ما مثل گذشته مانده است ...

***

پی نوشت :شعر نیست حس میکنم :دی